Woar was Oerend Hard in de zomer
van 1998?
Grotere foto's? Klik op de plaatjes!
Het
platteland zoals u dacht dat het was. Rustig en bedaard. In
Nederland kun je nog op honderden verschillende plekken dit soort
fraaie opnamen maken.
Maar als u goed kijkt ziet u helemaal in de achtergrond van dit
rustieke Noordhollandse landschapje een paar gekken door sloten
springen. Wat ze daar precies aan het doen waren lees je bij de
volgende foto.

Vanuit
het Noordhollandse Schermerhorn bracht Oerend Hard de jaarlijkse
Prutmarathon. Rond het dorp lopen een stuk of 63 sloten en al een
paar jaar is het traditie om door al die sloten een
hardloopwedstrijd te organiseren. Hoewel er een zware kermisnacht
aan de Prutmarathon voorafging, deden er in 1998 toch enige
honderden Schermerhorners mee. En dat alles levert behalve erg
veel lol ook prachtige beelden op. En natuurlijk erg veel modder.
De Band
Zonder Banaan was e e n van de bands die in 1998 in Oerend Hard
was te zien. Hun spectaculaire stageshow zorgde voor een aantal
hilarische Oerend Hard momenten. Te zien waren de prachtige
persiflage op het enge fenomeen Jongensbandjes, de Dodensprong en
deze klassieker: Het Crowd-surfen.
H e t
grote succes van Oerend Hard in 1998 was het Zwientietikk'n. We
filmden het traditionele spelletje zelfs twee keer. In Baars bij
het Dickie Woodstock festival en hier, in Luttenberg. De regels
zijn erg simpel: je zet een varken in een afgezet modderveldje;
je graaft een paar kuilen, je vult de kuilen met meer modder,
stroop en/ of veren; je laat een paar geblindoekte dames of heren
los en wie het zwijntje het eerst tikt heeft gewonnen. De winnaar
eet een ruime tijd gratis speklapjes en karbonades. Bovendien
zijn volle tribunes, staande ovaties en verbijstering in de
landelijke pers uw deel.

Een zwaar
weekeind, om niet te zeggen een héééééééél zwaar weekeind
was het weekend van de Hökersbühne in Lichtenvoorde. Normaal
pakte tijdens de Hökersbühne uit, met liefst twee concerten.
Eerst een vette rockshow op de zaterdagavond met onder andere
Maya Eksteen als Specioale Gast. En, bij wijze van extraatje, een
koffieconcert op de vroege zondagmiddag.

Daar
speelde Normaal de sterren van de hemel met louter accoustische
instrumenten en de Texaan Flaco Jimenez op de trekharmonica.
Maar de echte ster van de Hökersbuhne was het publiek. Drie keer
24 uur totaal loos. En dat leverde midden in de nacht prachtige
plaatjes op van vuurspuwende Achterhoekers, playbackende
Grunnigers en zich schor schreeuwende Brabanders.
Zoals
gezegd, het was een zwaar weekend en het werd alleen nog maar
zwaarder: op zondagmiddag hielden de Voederbietels vlakbij
Lichtenvoorde, in Veldhoek de 'Zwarte Cross'. Daar trokken de
Hökerbühners massaal naar toe en Oerend Hard dus ook.
En dat het daar in Veldhoek behalve om de motoren en de meisjes
vooral ook om erg veel lol ging showt deze motorcrosser: op zijn
helm, zo vertelde hij, zit een afgietsel van die van zijn vader
en een van die van hemzelf. Maar die van hemzelf staat wel heel
erg in de schaduw van die van zijn vader. Meer bier drinken,
jongen!
Hengevelde
is zo'n typisch plaatsje in Twente waar ieder jaar 3 dagen lang
het zware leven opzij wordt gezet en 3 dagen lang tot het gaatje
wordt gegaan. Kortom, de moeder aller dorpsfeesten. Dat je in
Hengevelde ook travestieten tegenkomt, dat lijkt iets minder voor
de hand te liggen. Toch filmde Oerend Hard er vorig jaar een
heuse travo-show. Met als publiek nota bene de plaatselijke
bejaarden, zorgden Thea en zijn meisjes voor een wervelende act.
Een groot
deel van de feesten die Oerend Hard liet zien was groot, groter,
grootst. Maar dat ook het kleine intieme feestje in de smaak viel
bewees wel dit partijtje in Lochem.
Bij het zien van deze beelden kon de stem van Oerend Hard alleen
nog maar uitbrengen: "Het gaat er dan allang niet meer om OF
het gebeurt, het gaat er alleen nog maar om met WIE..."
Op het
moderne platteland gebeurt er nog maar weinig met de hand.
Essentieel onderdeel op een modern akkerbouwbedrijf is de
combine. Maar ja, op zondag staat zo'n landbouwmachine toch maar
een beetje weg te roesten, dus, dachten ze in De Hoeve, dan
kunnen we er net zo goed mee gaan racen
In
Mariënvelde was Voederbietel Jovink medeorganisator van het
dorpsfeest. Dus traden ze zelf op en stonden ook the Nepstones op
het podium. Er waren weer combines en andere landbouwwerktuigen,
dit keer alleen niet om mee te racen maar... om mee te springen.
En bovendien registreerde Oerend Hard een tank die tot groot
vermaak van het publiek het vuur opende op datzelfde publiek.
Soms kom
je als Oerend Hard verslaggever zo'n band tegen waarvan je het
bestaan zelfs niet had durven vermoeden. De Sjonnies vallen in
die categorie.
Vrouw
Haverkamp, vrouw Haverkamp,
Wat het oe mooie titt'n
Hoe wet ie dat, hoe wet ie dat
Ik het ze zelf in d'handen had
nog een keer!!!
Vrouw
Haverkamp, vrouw Haverkamp,
Wat het oe mooie titt'n
Hoe wet ie dat, hoe wet ie dat
Ik het ze zelf in d'handen had
En dat leverde op verschillende plaatsen wonderschone opnamen op
van de Nederlandse natuur zoals die groeit en bloeit en ons
altied weer boeit.
Binnenkort: Waar was Oerend hard
in 1999?